Роўна год назад бурныя падзеі ахапілі шэраг краін Блізкага і Сярэдняга Ўсходу і Паўночнай Афрыкі. У шэрагу СМІ яны атрымалі назву «арабскай вясны», ці «арабскіх рэвалюцый».
Аднак зводзіць усе пратэсты да чагосьці агульнага было б некарэктна – у кожным рэгіёне пратэстныя выступы маюць сваю спецыфіку, да таго ж вельмі ўскладненую інтэрвенцыяй вонкавых сіл. Каментар Юрыя Глушакова, намесніка старшыні БПЗ.
Юрый Глушакоў: "У адных арабскіх краінах можна казаць пра народныя паўстанні, якія завяршыліся, праўда, толькі фармальнымі пераваротамі і ўсталяваннем ваеннага рэжыму (Егіпет), фармальнай ліберальнай дэмакратыяй, што забяспечыла прыход да ўлады ісламістаў (Туніс), касметычным рэфармаваннем манархіі (Марока) або ўзмацненнем жорсткасці рэпрэсій з боку існых улад пры поўнай абыякавасці «сусветнай супольнасці» (Емен, Аман, Бахрэйн і інш.). У іншых жа выпадках гаворка ідзе пра прама рэакцыйныя перавароты.
Напрыклад, менавіта такога роду падзеі адбываюцца сёння ў Лівіі. Тут, пад выглядам барацьбы з «дыктатурай», адбылося грубае вонкавае ўмяшанне ў справы суверэннай рэспублікі, вынікам чаго стала крывавая грамадзянская вайна. Лік яе ахвяр ужо перавысіла 50 000 чалавек. Сярод іх большасць складаюць мірныя грамадзяне, забітыя як падчас баявых дзеянняў, так і ў выніку «чыстак», якія праводзяцца па палітычных і расавых матывах.
Сёння міжнародныя праваабарончыя арганізацыі зафіксавалі шматлікія парушэнні праў чалавека, якія мелі месца на тэрыторыі, кантраляванай ісламісцкімі "інтегрыстамі". Тут іх ўзброенымі фармаваннямі ажыццяўлялася масавае знішчэнне і пераследы ў стаўленні працоўных мігрантаў з чорнай Афрыкі, якія носяць характар этноцыду. Тут адзначаны шматлікія выпадкі масавых пазасудовых пакаранняў смерцю прыхільнікаў Джамахирыі. Так, надоечы праваабарончая арганізацыя «Хьюман Райтс Вотч» распаўсюдзіла інфармацыю пра выяўленне ў Сірце 52 целаў забітых "кадафістаў". Масавы характар набылі рабаванні і гвалты ў стаўленні мірных жыхароў у захопленых «паўстанцамі» гарадах.
24 кастрычніка так званая «Пераходная Нацыянальная Рада» (ПНР) заявіла пра ўвядзенне ў краіне законаў шарыяту, пра дазвол шматжэнства, пра пазбаўленне жанчын права на развод. Уводзяцца шматлікія іншыя абмежаванні. Фактычна жанчынам і мужчынам забаронена збірацца разам, і нават «вітаць» ПНР. .
Падобная рэстаўрацыя сярэднявечных парадкаў можа казаць толькі пра глыбока рэакцыйны характар перавароту, які адбыўся ў Лівіі. Ні пра якія тэмы аднаўлення «дэмакратыі» і «праў чалавека» гаворка тут не ідзе. Пад прыкрыццём «гуманітарных» лозунгаў у краіне ладзіць свята дзікасць і самаўпраўнасць. Рэлігійны фундаменталізм і тэрарыстычныя дзеянні новага рэжыму, які спрабуе павярнуць гісторыю назад, выклікаюць глыбокае абурэнне".
Крыніца: Прэс-служба Беларускай Партыі Зялёных